مرحوم آیت الله میلانی میفرمودند:
هر روز بنشینید یک مقدار با امام زمان درد و دل کنید
خوب نیست شیعه روزش شب شود و شب اش روز شود
و اصلا به یاد او نباشد. بنشینید چند دقیقه ولو آدم حال هم نداشته باشد
مثلا از مفاتیح دعایی بخواند با همین زبان
خودمان سلام و علیکی با آقا کند با حضرت درد و دلی کند.
خدا مرحوم آیت الله بهجت را رحمت کند میفرمودند:
بین دهان تا گوش شما کمتر از یک وجب است.
قبل از اینکه حرف از دهان خودتان به گوش خودتان برسد
به گوش حضرت رسیده است.
او نزدیک است درد و دل ها را می شنود با او حرف بزنید و ارتباط برقرار کنید.
در زمان حضرت امام هادی(ع) شخصی نامه ای نوشت
از یکی از شهرهای دور نامه ای نوشت آقا من دور از شما هستم
گاهی حاجاتی دارم مشکلاتی دارم به هر حال چه کنم؟
حضرت در جواب ایشان نوشتند:(ان کانت لک حاجه فحرک شفیتیک)
لبت را حرکت بده حرف بزن بگو ما از شما دور نیستیم...
(بحارالانوار ج53ص306)
شاید اگر مثل این روزهای زندگیمان نامت را یادت را
سابقه ی درخشان امامت را خدمات و نعمات و رحماتی راکه
از جانب تو شامل حالمان شده است را در هرجایی فریاد زده بودیم
دیگر اینقدر نگران تورم و آینده و اقتصاد نبودیم . دیگر نگران هیچ چیز نبودیم
با تو زندگی میکردیم و به راستی خوشبخت بودیم.
مولای مهربانم!
ما را ببخش ما به حقیقت تو را نخواسته ایم
بلکه خواستن تو فقط لق لقه ی زبان بعضی از ماشده است فقط...

موضوعات مرتبط: منتظر ، دلنوشته ، یا صاحب الزمان عج
منتظر...
ما را در سایت منتظر دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 168 تاريخ: دوشنبه 8 خرداد 1396 ساعت: 15:26