حکمت های کاظمی

امام کاظم علیه السّلام فرمودند:

اَفضَلُ ما یَتَقَرَّبُ بِهِ العَبدُ اِلَی اللهِ بَعدَ المَعرِفَهِ بِهِ،

اَلصَّلاهُ وَ بِرَّ الوالِدَینِ وَ تَرکَ الحَسَدِ وَ العُجبِ وَ الفَخرِ؛

پس از خداشناسی، برترین کاری که بنده، به وسیله

آن به خداوند نزدیک می شود عبارت است از:

نماز، نیکی به پدر و مادر، ترکِ حسد و خودپسندی و فخرفروشی.
تحف العقول، ص391

شرح حدیث:

قرب به خدا، هدفی بزرگ و مقدّس است.

چگونه می توان به خدا نزدیک شد؟

بی شک، کارهایی که پسندیده خداست و به آنها فرمان

داده و از بندگانش خواسته است، اگر انجام گیرد، بنده را

به خدا نزدیک می کند. نماز یکی از مهمترین دستورهای الهی است و

بارها در قرآن، فرمانِ اقیموا الصّلاه آمده است.

نیکی به والدین، کار خداپسند دیگری است. در اهمیت آن همین

بس که خداوند، در کنار فرمان به خداپرستی، احسان به

پدر و مادر را آورده است.

الاّ تَعبُدوا اِلّا اِیّاهُ وَ بِالوالِدَینِ اِحساناَ.
اسراء(17)، آیه 23.)

حسد، خودپسندی و فخر، هر سه از صفات ناپسندند.
پرهیز از اینها نیز مایه نزدیک شدن به خداست.

سرآمد همه فضایل و اعمال قرب آور، معرفت خدا ست.

کارهای شایسته دیگر هم از کسی سر می زند که خداشناس

باشد و مطیع فرمان او. از این رو، امام کاظم(ع) جایگاه والای

خوبیهای یاد شده را در مرتبه بعد از معرفت یاد می کند.

در کسب این گوهرها کوشا باشیم.

منبع: حکمت های کاظمی(ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام کاظم علیه السلام)، جواد محدثی

منتظر...